Οι μπαπαιούρηδες είναι ένα παλιό Πρωτοχρονιάτικο έθιμο της Καρυας.

Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς μετά την εκκλησία, κομπανίες νέων ντυμένοι μπαμπαιούρηδες, συνήθως αποτελούμενες από ένα καβουκιάρη, μια κοκόνα η οποία κρατούσε στο ένα χέρι ένα πορτοκάλι και στο άλλο της χέρι έναν κουμπαρά , τουλάχιστο ένα τσοκανιάη και ένα αρκουδιάρη, ευχόταν στον κόσμο που έβγαινε από την εκκλησία χρόνια πολλά και όποιος ήθελε έριχνε χρήματα στον κουμπάρα της κοκόνας, έπειτα γύριζαν σε όλα τα σπίτια του χωριού και τραγουδούσαν το τραγούδι «Άγιος Βασίλης έρχιτι, Γινάρης ξημερώνει».

Όταν οι νοικοκυρές είχαν μικρό παιδί στο σπίτι, ζητάγανε από τους μπαμπαιούρηδες να πουν ένα τραγούδι για το μικρό κι αυτοί τραγουδούσαν το τραγούδι «Ένα μικρό μικρούτσικο...». Οι νοικοκυρές τους ανταμείβανε δίνοντας τους τυρί, ελιές, βούτυρο η αλεύρι.

Μετά την αμοιβή τους οι μπαμπαιούρηδες συνέχιζαν να τραγουδούν το τραγούδι «Σ’αυτό το σπίτ που‘ρθαμε με μάρμαρα στρωμένο..».

Εάν οι νοικοκυραίοι δεν τους έδιναν τίποτα τότε συνέχιζαν με το τραγούδι «Σ’αυτό το σπίτ που ήρθαμε γεμάτο καλιακούδες...» και πήγαιναν στο επόμενο νοικοκυριό.

Οι νοικοκυρές έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικές εάν τυχών είχαν καμία πίτα στη γάστρα γιατί οι μαπμαπιούρηδες τις έκλεβαν.

Το βράδυ μαζευόταν μερικές νοικοκυρές και ζύμωναν πίτες με το αλεύρι το βούτυρο και το τυρί που μάζευσαν οι μπαμπαιούρηδες την ημέρα και όλοι μαζί μικροί και μεγάλοι συμμετείχαν στη μεγάλη χοροεσπερίδα των μπαμπαιούρηδων.